© Kyosan ❤ Ripe Cherry ❤ V.15

ได้มาแล้วสมใจอยาก(?) หรือว่าไม่อยากก็ไม่รู้
แต่เราว่าเล่นไปเล่นมาก็ทั้งสนุกและเซ็งพอๆกันเลย
แต่ก็มีประโยชน์ดี เหมือนกับเมล์ที่ต้องมานั่งเปลี่ยนคำตอบ
จะว่าเบื่อก็ใช่ แต่เล่นไปๆมาๆก็เพลินดีนะ แถมได้รู้อะไรจากเพื่อนเพิ่มขึ้นเยอะ

เอาล่ะ"แถกกกกก"(เรียกซะอุบาทว์เลย)ครั้งนี้ เป็นครั้งที่สามแล้ว
และมันก็อิมพอร์ตตรงมาจากอเมริกาเช่นเคยโดย ท่านชินนะเจ้าเก่าของเราเอง

แถกกกครั้งนี้ไม่น่าหนักใจเพราะว่าเป็นเรื่องถนัด มันก็คือแท็กกอารมณ์! อาถรรพ์! อากรสแตมป์!
(....ใครไม่ขำตาย...) ล้อเล่นฮ่ะตัวเอง มันคือแถกนิสัยนั่นแหล่ะ

กติกา : แฉสันดาน เอ๊ย!นิสัยที่ดีและไม่ดีอย่างละ5เรื่องและส่งต่อให้กับเพื่อนอีก5คน

เริ่มเลยละกัน

นิสัยไม่ดี

1.เป็นคนโมโหร้าย อารมณ์ร้อนและชอบ(แอบ)ทำลายข้าวของเงียบๆ

ก็คือเป็นคนที่เวลาโมโหจะโมโหแรง และถ้าโดนยั่วโมโหซ้ำก็จะวีนแตกทันที
ด้วยการแหกปากความดัง479เดซิเบล(ไม่ใช่คนแล้วมั้งนั่น)
แล้วก็จะร้องไห้ตามมาอีก(เอ๊ะ อารมณ์ไหนกันแน่) แล้วถ้ามีโอกาสก็จะแอบทำลายข้าวของเงียบๆ
ด้วยการ ทุบผนัง ต่อยหมอน กัดเสื้อ เหมือนเด็กมีปัญหาเลย....-*-
แต่ข้อดีของการลงกับสิ่งของก็คือ อารมณ์โมโหจะหายง่ายมาก
ยิ่งถ้าได้ความเจ็บกลับมาจะเลิกบ้าทันที และกลับมาเป็นเด็กเรียบร้อยหน้าตาบ้องแบ๊วแบบปกติ
แล้วเราก็จะเลือกทำลายข้าวของที่ทนทาน ไม่แตกหักง่าย เช่นสิ่งที่เป็นผ้า พื้น หรือผนัง
เคยโมโหมาก พิมพ์ฟิคตอนสุดท้ายแต่ว่ากดปุ่มผิดหายหมดเลย ก็เลยเอาหัวโหม่งคอม
เพราะว่าโมโหตัวเอง ผลก็คือหน้าจอร้าวนิดๆประมาณ2ซม.
และล่าสุดก็คือถอดมุ้งลวดออกมาล้างแล้วใส่กลับเข้าไปไม่ได้ โมโหตัวเองเอามือทุบมุ้งลวด
ผลก็คือ มือเลือดกระฉูดคร๊าบบบ เพราะทำแผลเสร็จก็พึ่งมาเห็นว่าตัวเองใส่มุ้งลวดผิดอัน....
เป็นพวกโมโหกับความโง่และซื่อบื้อของตัวเอง

2.เป็นคนคิดเล็กคิดน้อย

เวลาที่มีใครติเตียนมักจะไม่พูดอะไร อาจจะเถียงนิดหน่อย แต่ก็จะเก็บไปคิดอีกมากมาย
มักจะคิดในสิ่งที่ไม่ควรจะคิด เป็นคนคิดมากแหล่ะว่างั้น
แล้วพอถึงจุดๆหนึ่งไม่โมโหก็จะร้องไห้ แล้วพอหัวโล่ง ก็จะเริ่มสะสมเรื่องต่างๆใหม่

3.เป็นคนชอบทำหน้าเครียด

ชอบขมวดคิ้วตลอดเวลา ก็เลยเป็นสาเหตุที่ใครๆมักจะมองหน้าเราแต่ก็ไม่ยักกะคุยด้วย
เพื่อนเราคนหนึ่งก็จะชอบจ้องหน้าเราบ่อยๆเวลาเราทำหน้าเครียด
และอาจารย์ฝรั่งที่โรงเรียนก็มักจะสังเกตและบอกเราเสมอเวลาเราขมวดคิ้ว
บางทีเราก็ติดเป็นนิสัย ขมวดคิ้วแม้แต่เวลาที่ในหัวไม่ได้คิดอะไรเลย

4.เป็นคนร้องไห้ง่ายมาก(ขี้แย)

ข้อนี้เหมือนท่านชินเลย คือเวลาที่มีอะไรกดดันมากๆ
หรือเป็นเวลาที่เราเปิดเผยข้อเสียของตนอย่างชัดเจน ก็จะเกิดอาการน้อยใจและคิดมาก
และก็จะร้องไห้ เวลาที่โกรธมากๆก็จะร้องไห้เช่นกัน เรามักจะวีนไปร้องไห้ไปเสมอๆ
ส่วนใหญ่จะร้องไห้เพราะเรื่องที่คิดเล็กคิดน้อยเนี่ยแหล่ะ

5.เป็นคนไม่ระมัดระวังเรื่องแววตาและมารยาท

เราเป็นคนที่คุยด้วยง่าย(ถ้าอยากเข้ามาคุย)แล้วก็ครื้นเครงเฮฮา(เกินไป)
นั่นเป็นจุดเสียเพราะว่าเรามักจะลืมความอาวุโสเสมอจนถึงขั้นโดนอาจารย์ตำหนิมาแล้ว
เพราะว่าเราอยากสนิทกับอาจารย์แต่ด้วยความเฮฮาบ้าบอของเราจึงมักไม่รักษามารยาทเวลาคุยกับเค้า
แล้วอาจารย์เค้าก็เป็นคนที่คิดอะไรก็พูดแบบนั้น(คือแกเป็นคนตรงๆน่ะ)
แล้วเวลาที่แกพูดอะไรที่เราไม่ชอบ เราก็มักจะเถียงเค้าทันทีจนบางครั้งเค้าก็มาบอกเพื่อนเราว่าเค้ารู้สึกเสียหน้า
คือว่าเรานิสัยแย่มากเลย พอไม่ชอบอะไรก็จะแสดงออกมาทางสีหน้าและแววตาจนต้องให้เพื่อนสนิทคอยเตือนอยู่เสมอ
แต่ว่าตอนนี้ก็โล่งอกไปหน่อยหนึ่งเพราะว่าเราปรับเปลี่ยนนิสัยแล้ว
อาจารย์คนนั้นเค้าก็ไม่โกรธเราแล้ว เป็นเรื่องที่เปลี่ยนชีวิตเราได้แหล่ะ

เราว่าบางทีก็ไม่ค่อยจริงนะที่เค้าบอกว่าอย่าเปลี่ยนตัวเองเพื่อนใครน่ะ
เพราะเรารู้สึกว่านิสัยบางอย่างปรับไม่ได้ ต้องเปลี่ยนไปเลย เพราะการที่เราดื้อรั้นไม่ยอมปรับเปลี่ยนเนี่ยแหล่ะ เราจะถูกคนอื่นเกลียด

นิสัยที่ดี(มีด้วยหรอ...)

1.มักจะใจเย็นในเวลาที่คนอื่นใจร้อน และค่อนข้างเป็นกลาง

เป็นนิสัยดีที่แปลกๆของเราอย่างหนึ่งก็คือ เราเป็นคนอารมณ์ร้อนมาก
แต่ในเวลาที่คนอื่นเขาโกรธเรากลับใจเย็น เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
แต่ข้อดีของมันก็คือ เรามักจะพูดอะไรรู้เรื่องในขณะที่คนอื่นเอาอารมณ์เข้าใส่
เป็นกลางในขณะที่คนอื่นเข้าข้างพักพวกของตัวเอง เพราะเราคิดว่าการที่เข้าข้างคนที่เราสนิทด้วยไม่ใช่ทางแก้ปัญหาเลย
ยิ่งเวลาที่อยู่ในอารมณ์โมโห ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เป็นเหตุผล 95%ของคนทั่วไปจะไม่ฟัง
และอะไรที่ตัวเองหรือเพื่อนตัวเองผิด ก็จะเป็นว่าถูก และมักจะโยนความรับผิดชอบ โยนความไม่ดีให้คนอื่นเสมอ
ดังนั้นเวลามีปัญหาอะไร เราก็มักจะเป็นคนเจรจาให้(ถ้าเราไม่ได้โมโหซะเองนะ)

2.เป็นคนเฮฮาร่าเริง

แต่ว่าส่วนใหญ่จะไม่ค่อยมีใครเข้ามาคุยด้วยเพราะว่าหน้าเรามันเครียด
แต่คนที่สนิทกับเราก็จะรู้ว่าเราสามารถทำให้เพื่อนขำได้ทั้งวัน

3.ใจดีกับเด็กๆ

เฉพาะกับเด็กที่คุยรู้เรื่องเท่านั้น เรามักจะสนิทกับเด็กๆง่ายเพราะว่าเราปัญญาอ่อน...(เหอะๆ)
สนิทจนเด็กติดไม่อยากให้กลับบ้านก็มี คงเป็นเพราะว่าเราเอ็นดูเด็กล่ะมั้ง
แต่ถ้าเป็นเด็กวัยที่แรด ซน คุยไม่รู้เรื่องเราจะเกลียดมาก

4.ค่อนข้างมีความเป็นผู้ใหญ่สูง(ล่ะมั้ง)

ไม่ได้ชมตัวเองนะ แต่เคยมีคนบอกว่าเราพูดจาเป็นผู้ใหญ่
ซึ่งจะเป็นเฉพาะเวลาที่เรารับฟังปัญหาหรือให้คำปรึกษากับเพื่อนเท่านั้น
ส่วนเวลานอกนั้นเราก็จะปัญญาอ่อนลูกเดียว

5.ใจอ่อนชอบช่วยเหลือ(เป็นนางสาวไทย รักเพื่อน รักเด็ก รักสังคม)

เราว่าข้อนี้น่าจะนับเป็นข้อเสียนะ เพราะเราก็ไม่ชอบนิสัยของตัวเองข้อนี้เลย
คือเป็นคนที่ชอบให้ความช่วยเหลือเพื่อน จนบางครั้ง....เรียกได้ว่าโดนเอาเปรียบ
เช่น รับงานมาทำคนเดียว ช่วยวาดรูป ช่วยทำงานให้เพื่อน เพราะว่าเราเกรงใจมาก มักจะคิดเสมอว่า "ก็เพื่อนสนิทกัน"
เพราะที่คิดแบบนี้แหล่ะเลยโดนแม่ว่าบ่อยมากกกก เป็นนิสัยฝาแฝดกับพี่เรา เราเหมือนพี่สาวเรามากก็ตรงนี้แหล่ะ
ใจอ่อนเกินไปจนโดนคนอื่นเค้าเบียดเบียน
แต่ในทางกลับกัน เราก็ไม่กล้าเบียดเบียนเค้าเพราะเราเกรงใจ กลัวงานเค้าจะไม่เสร็จ
กลัวว่าเค้าจะยุ่ง เสียเวลา เสียค่าใช้จ่าย ทั้งที่เรากลับได้ประโยชน์อยู่ฝ่ายเดียว
ไม่รู้ทำไมคนเราถึงไม่คิดแบบนี้กันทั้งโลกบ้าง

แต่เราไม่ใช่คนดีหรอกนะ...

ที่จริงมีข้อเสียข้อหนึ่งที่กะจะเขียนแต่มันดูเป็นอะไรที่เนกาทีฟมากๆ แง่ลบสุดๆก็คือ
เราเป็นพวกที่เกลียดการที่ตกอยู่ในวงล้อมของคู่รัก คือว่า ไม่ชอบเวลาที่เพื่อนมีแฟน
เพราะเราจะรู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียวมากเลย ปากก็เฮฮาไปงั้นแต่จริงๆไม่มีใครรู้หรอกว่าเรากำลังรู้สึกยังไง

เราว่าถ้าใครอ่านบล็อกเราตั้งแต่ต้นก็คงรู้ล่ะมั้ง เพราะเราเคยบ่นเรื่องนี้ซักครั้งหรือสองครั้ง

และใครบางคนที่อ่านบล็อกนี้อยู่ก็คงจะรู้ถึงสาเหตุที่ช่วงหนึ่งเราเปลี่ยนไปแล้วล่ะมั้ง?

ยังจำได้หรือเปล่า ที่ถามว่าทำไมเราเปลี่ยนไปน่ะ....

แล้วสุดท้ายก็เขียนไปแล้วว่ะแมร่ง....

พอๆๆๆๆ จบเรื่องเครียดๆ ได้เวลาโยนต่อแล้ว เราก็รู้จักคนไม่มากนะ
เอาเป็นว่า ใครรับไป อยากอัพก็อัพ ไม่อยากอัพก็แล้วแต่ละกัน

1.จูนพอตเตอร์
2.พี่สาวเราเอง(อีกแล้ว ของเก่ายังดองอยู่เลย)
3.โจ้(ถ้าเข้ามาอ่าน)
4.ลูจัง(โดนไปยังหว่า)
5.ออม(จะเข้ามาอ่านมั้ยล่ะเนี่ย)

เอาเหอะ...ไม่อัพก็ไม่ว่าอะไรจ้า ตามสบายสไตล์มยุรา

ได้แฉก็รู้สึกโล่งไปเยอะเลย